در این شماره از کتاب هفته، شما خوانندگان پایگاه خبری وب
دا را با کتاب «یکشنبه آخر» آشنا می کنیم.

این کتاب نوشته «معصومه رامهرمزی»، در قالب 299 صفحه، با بهای 16هزار تومان و در انتشارات سوره
به چاپ رسیده است.

 

«یکشنبه آخر» کتابی است از زبان یک زن رزمنده که در آن از
خاطرات خود حرف می‌ زند. او در سال‌ های جنگ، دفترچه یادداشت کوچکی داشته است که
به گفته خود گاه و بیگاه چیزهایی در آن می ‌نوشته است. این دختر خرمشهری با شروع
جنگ پا به جبهه می ‌گذارد و تا پایان آن عمر، بهترین لحظات زندگی‌ اش را صرف کمک
به رزمندگان می ‌کند. این کتاب دارای لحنی ساده و صمیمی است که باعث می ‌شود
مخاطبی که با جنگ فاصله گرفته بار دیگر عظمت آن را احساس کند.

ماجرای کتاب «یکشنبه آخر» مستند است و نویسنده آن را با
حوادث اجتماعی پیوند زده ‌است؛ در خاطره ‌نویسی حس‌ های فیزیکی همچون رنگ، بو و
توصیفات، می‌ تواند در ترسیم فضای اجتماعی مفید باشد که کتاب حاضر در این موضوع
موفق بوده است. از طرف دیگر نگاه طنزآمیز راوی خاطرات در آن طنز تلخی ایجاد کرده
که جالب توجه است؛ او در سخت ‌ترین شرایط هم لبخند را فراموش نکرده و امیدوار بوده
است.

برشی از کتاب:

در کربلا، شاید هیچکس به اندازه تو زهر عطش در جانش رسوخ
نرده باشد، بچه ها که فریاد العطش سر داده اند، همگی در سایه سار خیمه بوده اند،
مردان که تشنگی، بنیان های وجودشان را مکیده است، هیچکدام پوششی به طاقت فرسایی
حجاب تو بر تن نداشته اند، معجر و مقنعه و عبا و دشداشه و لباس کامل، در زیر آفتاب
سوزنده نینوا، حتی خون رگ های تو را تبخیر کرده است، تو اگر با همین حجاب، در عرصه
نینوا می نشستی، عطش تمام وجودت را به آتش می کشید، چه رسد به اینکه هیچکس در
کربلا به اندازه تو راه نرفته است، ندویده است، هروله نکرده است – مگر البته خود
حسین (ع) و تو اکنون با این حال و روز باید فریاد العطش بچه ها را بشنوی و تاب
بیاوری. باید تشنگی را در تار و پود جوانان بنی هاشم ببینی و به تسلایشان برخیزی.
باید زبانه های عطش را در چشم های کودکان نظاره کنی و زبان به کام بگیری و دم
برنیاوری، باید خون را از لب های ترک خورده ات بروبی و به گونه هایت بمالی تا زردی
رخسار تو بچه ها را دچار ضعف و سستی نکند، باید تصویر کوثر را در آینه نگاهت
بخشکانی تا بچه ها با دیدن چشم های تو به یاد آب نیفتند، باید آوندهای خشکیده
اینهمه نهال را به اشک چشم آبیاری کنی تا تصویر پژمردگی در مخیله دشمن بخشکد و گل
های باغ رسول الله(ص) را شاداب تر از همیشه ببیند، اما از همه اینها مهمتر و در
عین حال سختتر و شکننده تر، کار دیگری است و آن اینکه نگذاری آتش عطش بچه ها از در
و دیوار خیمه ها سرایت کند و توجه ابوالفضل(ع) را برانگیزد، نگذاری طنین تشنگی بچه
ها به گوش عباس برسد.

درباره‌ی نویسنده کتاب:

معصومه رامهرمزی، متولد 1344 خرمشهر و یکی از امدادگران
دوران دفاع مقدس است که از سال 1359 و در سن 14 سالگی به عنوان امدادگر، از
پشتیبانی هلال‌ احمر جنوب به جبهه‌ اعزام شد. دختری که با وجود محدودیت ‌های بسیار
توانست حضوری پررنگ در دفاع مقدس داشته باشد. رامهرمزی در طول جنگ دیپلم گرفت و پس
از آن مدرک کارشناسی ارشد در رشته علوم قرآن و حدیث را دریافت کرد. او مدت 16 سال
است که به تدریس و نویسندگی کتاب و مقاله مشغول است و تا به حال چند کتاب از
خاطراتش درباره روزهای اولیه جنگ را منتشر کرده است.